BERFU
"Daha fazla uzatmanın gereği yok," demişti Ciwan, gözlerini kaçırarak. Söylediği cümle kısaydı, netti… ama içimde uzun yankılar bıraktı.
Bir an önce düğün yapılsın istiyordu. Köylü konuşmasın, annesi susun diye... Ve ben, içimde fırtınalar koparken sadece başımı eğdim. Sessizce, hiç karşı koymadan kabul ettim. Çünkü karşı çıkamazdım.
Çünkü... düğün elbet bir gün olacaktı. Ama bu kadar çabuk, bu kadar soluksuz olacağını hiç düşünmemiştim.
Ertesi sabah, daha güneş doğarken, uykusuz gözlerle çıkmıştık evden. Gelinlik mağazalarını bir bir gezdik. Her biri bembeyaz, her biri kabarık… ama bana göre hiçbiri benim değildi.
Ne giydiğim elbiseler, ne aynalardaki suretim, ne Ciwan'ın gergin ama ısrarlı bakışları… Hiçbiri bana ait hissettirmedi.
Yine de birkaç model denedikten sonra, daha
