Hava iyice aydınlandığında Karan'ı zar zor daldığı uykudan gözüne değen güneş ışığı değil ısrarla çalan telefonu uyandırdı. Uykusuzluktan ağrıyan başını iki eliyle kısaca ovuşturduktan sonra bir elini yere doğru uzatarak gece uyku da cebinden kayan telefonu alıp arayana uykulu gözlerle baktı. Arayan Eliz'di yüzü biraz ekşiyen Karan "Ne var Eliz sabahın bu saatinde" diyerek söylendi.
Sesi fazlasıyla heyecanlı gelen Eliz "Ne sabahı Karan öyle oldu. Hem her neredeysen hemen kalk hazırlan ve buraya gel, teyzem ve eniştem seni bekliyor" dedi. Karan emiri vaki konuşmalara sinir olduğu için Eliz'i biraz tersleyerek "O niyeymiş Eliz hanım?" diyerek sordu.
Fakat bu sefer Eliz'in sesi sıkıntılı gelmeye başladı. "Sorma Karan bende henüz anlamış değilim. Almira.."dedi ve Almira adını duyan Karan hı
