Karan kendisini hatırlamasını istediği Almira'nın dudaklarına tutkuyla kapandı. Başta direnen Almira ise yaptığına inanamasa da birkaç saniye sonra Karan'a karşılık vermeye başlamıştı. Karan daha sonra nefes nefese bir halde güçlükle kendini geriye doğru çekerek Almira'nın küçük yüzünü iri elleriyle avuçlamıştı. Almira'nın gözlerinin içine her şeyi hatırlaması umuduyla bakmaya başlamıştı. Almira ise gözlerinden süzülmeye başlayan göz yaşlarıyla Karan'a bakarak sadece sessiz bir fısıltı şeklinde "Karannn" diyebilmişti yalnızca.
Fakat bekleme odasının kapısı açılınca ver gür ve kızgın çıkan başka bir sesin "Almira! Neler oluyor burada, bunlarda ne demek oluyor!" diyerek bağırmasıyla Almira birden kendine gelmişti..
Bu ses Almira'nın anneannesine aitti. Almira Karan'ın elleri arasın
