"Tabi ki hayır Almira buna asla müsaade etmem. Kimse senin saçının teline dahi zarar veremez." Dedi, Almira duyduklarıyla içinde sanki bu anı daha önce yaşamış gibi bir his oluştu ve gözlerinin önüne yine kesik kesik görüntüler gelmeye başladı .
Karan kendini biraz daha geri çekip Almira'nın omuzlarından tuttuktan sonra "Merak etme canım, Efsa'yla biz bir yolunu bulduk." dedi, sonra köyde yaşadıklarını ve yüzyıllar önce Almira'nın atası olan Lidya'nın eşyaları arasından laneti bozmak için buldukları büyüyü ve büyüyü yapmak için ona ve sadece küçük bir kaç damla kanına ihtiyaç duyduklarını anlattı. Almira'nın ise Karan'ın anlattıklarıyla içi daha da rahatlamıştı.
Karan ve Almira bunları konuşurlarken o an Karan'ın telefonu çaldı. Karan cebindeki telefonu eline alınca arayanın Eliz olduğu
