Kaybetmek insan için yaşamı boyunca karşılaşacağı bir şeydi. Bazen bir eşya bazen de sevdiği biri.
Menekşe camdan içeride yatan kadına bakarken mavi gözlerinden geçen hüzün ve çocukluğuna dair güzel kareler kendini belli ediyordu. Ona hep gülümseyen kızın saçlı kadının şimdi saçsız zayıf ve bitmiş hali içini acıtıyordu. Bir yanı hala "Neden bana gelmedin anne" diye kızsa da diğer yanı ölümün varlığını iliklerine kadar hissediyordu.
Derin bir nefes almaya çalıştığında içeriden çıkan doktorlar yanlarına geldiğinde sert bir yutkunuş ile "Durumu nasıl?" diye sordu. Göğsünde yanmaya başlayan meşale her an alevlerini yükseltiyor gibi hissediyordu.
Genç Doktor "Şuan daha kötüye gidiyor diyebiliriz. Direnmeyi tamamen bıraktı ve fazla zamanı kalmadı" dediğinde elleri yumruk olan Menekşe "Yanı
