10. Bölüm
767 Kelimeler
"Benimle evlenmeyi neden kabul ettin komutan"
"Sana bir gün yardım edeceğime söz vermiştim ve sözünü tutan biriyim"
"Anlıyorum Lucas'tan korkmuyor musun".
"Korkmuyorum ve sende korkma bundan sonra"
"Beni ailemle tehdit ediyor nasıl korkmayayım"
"Onları başka yere taşıyabilirim Maria korkma bu gece iki asker görevlendireceğim bu işi halletmesi için"
"Gerçekten yapar mısın"
"Elbette"
"Benim gibi birine neden yardım ediyorsun komutan"
"Seni kendime benzetiyorum ve çırpındığını görüyorum seni kurtarmak istiyorum Lucas'ı istemediğin her halinden belli"
"Onu hiç bir zaman istemedim kurdu bile kendisi gibi ukala kurdum onu asla benimsemedi"
"Bunun olması gerçekten tuhaf normalde kurtlar eşleri için deli olur hele omega ise alfası için herşeyi yapar"
"Biz öyle değiliz ama"
"Anlıyorum"
Bir süre sessizce bahçede oturduk
"Uykun geldiyse gidebilirsin komutan ben Lea ile oturabilirim"
"Sorun değil Maria seni rahatsız etmiyorsam oturmaya devam etmek istiyorum"
"Rahatsız olmuyorum senden"
"Peki"
İçimde bir heyecan vardı Lucas'tan kurtulma şansımı sonuna kadar kullanacaktım
Bize zorluk çıkartacağı belliydi ama olsundu
Denemeye değerdi
Hunter ile biraz daha oturup
"Evlenene kadar benimle kalabilirsin Maria Lucas seni rahatsız etmesin"
"Aslında çok iyi olur bu gece büyük ihtimalle odama gelecektir ve onu görmek istemiyorum"
Eğer Hunter böyle bir teklifte bulunmasaydı gece boyunca bahçede oturacaktım
Lea'yı dinlenmeye yolladım bende Hunter'in ona ayrılan sarayın güney bölümüne gittim
Oturma odası çok güzeldi
"Sen benim odamda uyuyabilirsin ben burda yatarım Maria"
"Benim yüzümden rahatsız olmanı istemiyorum komutan"
"Olmam inan ki kendini mahcup hissetme bugünden sonra benimle yaşayacaksın yarın zaten Lucas saraydan ayrılacak prensesi geri getirmek için"
"Herşey için çok teşekkür ederim komutan sana gerçekten minnettarım"
"Olma Maria sürekli bu kelimeyi duymak istemiyorum"
"Sen nasıl istersen ama arada söylerim"
"O kadarını kabul edebilirim"
Hafif tebessüm ederek güzel gözlerine baktım yüzünde ki yara izine rağmen çok yakışıklıydı yaranın nasıl olduğunu merak ediyordum ama sormaya çekiniyordum belki ilerleyen zamanlarda sorabilirdim
"Seni odaya götüreyim"
Başımı sallayıp onu takip etmeye başladım zaten tek yatak odası vardı
"İstersen yeni çarşaf serebiliriz bunları ben kullanmıştım"
"Önemli değil zahmet etme lütfen"
"Tamam o zaman"
Kendi eşya dolabına geçip bir kaç parça eşya çıkarıp yatağa koydu gece giymem için kendine de birşeyler alıp
"İyi geceler Maria rahat ol lütfen çekinme"
"Tamam iyi geceler"
Hunter gidince yatağa uzandım elbisemi çıkarmak istemedim örtüyü üzerime çekince Hunter'in kokusu burnuma doldu gözlerim kendiliğinden kapandı kurdum da huzurluydu bu gece rahat bir uyku çekecektik...
***
Sabah kendimi dinç hissederek uyandım ve esnedim bugün sanki çok huzurlu geçecekti
Yavaşça aşağıya indim Hunter'in hâlâ uyuduğunu görünce mutfağa girdim güzel bir kahvaltı hazırladım
"Enfes kokuyor uzun zamandır mutfağımdan böyle güzel kokular gelmemişti"
Hunter'in konuşması ile korktum arkamı dönüp bakınca kapıya yaslanmış beni seyrediyordu istemsizce yanaklarım kızardı
"Evet teşekkür etmek amacıyla sana kahvaltı hazırladım"
"Kendini mecbur hissederek benim için birşey yapma içinden geliyorsa yap"
"İçimden gelerek yapıyorum inan"
"O zaman ellerine sağlık"
"Teşekkür ederim oturalım mı"
Başını sallayıp masaya oturdu çayını doldurunca yemeye başladı acaba beğenecek mi diye bakarken
"Merak etme çok beğendim ellerine sağlık bana bakma yemeğini ye olur mu "
"Afiyet olsun"
"Teşekkür ederim"
Birlikte güzel bir kahvaltı yaptık
"Gidip eşyalarını toplayıp gelelim istersen yanlız gitmeni istemiyorum"
"Çok iyi olur"
Birlikte benim eski odama gidince gözlerim şokla açıldı her yer dağılmıştı ve eşyalarım kesilmişti sağlam hiç birşey kalmamıştı dolapları bile kırmıştı yatak darmadağındı beni odada bulamayınca demek ki içinde ki canavarı serbest bırakmıştı neyse sorun değildi eşyaları alıp bir yerine monte edebilirdi
"Dönelim istersen sağlam birşey kalmamış burda"
"Dönelim dün gece burda olsaydım bana neler yapacağını düşünmek bile istemiyorum"
"Artık ben varım sana birşey olmasına müsaade etmeyeceğim ve sana ihtiyacın olan herşeyi vereceğim merak etme"
"O kadar iyisin ki Hunter yaptıklarının karşılığını asla ödeyemem"
"Bir gün ödeyeceksin ama zorla yada mecbur hissettiğin için olmayacak"
"Nasıl yani anlamadım"
"Anlarsın hadi gidelim"
Beni eliyle yürümem için teşvik edince yürümeye başladım
Sarayın güney bölümüne gelince derin bir nefes aldım üzerimde ki kıyafetlerden kurtulunca o odayı hatırlatan herşeyi bırakmış olacaktım Hunter den müsaade isteyerek odaya çıktım
Üzerimde ne varsa çıkardım duş alıp çıktım ve Hunter'in dolabına baktım bir boxer alıp giyindim bol olduğu için kumaş parçası ile bağladım geniş uzun bir pijama giydim üstüne Hunter'in atletini geçirdim atlette bol olduğu için belimde uçları bileştirip bağladım göğüslerimin belli olmasını istemiyordum atletin üzerine geniş bir tişört giydim
Diğer eşyaları elime alıp aşağıya indim kapının önüne attım Lea gelince onunla attırırdım banyoya geçip ellerimi yıkadım Hunter'in yanına gittim yüzünde hafif bir tebessüm oluştu
"Yakışmış"
"Özür dilerim izinsiz giydim ama"
"Sorun değil Maria istediğini giyebilirsin"
"Çok teşekkür ederim herşey için kendimi daha iyi hissediyorum böyle"
"Her zaman iyi ol Maria"
"Şey birşey sorsam"
"Sor"
"Lea benimle ilgilenmeye devam edebilir mi"
"Elbette ben kral ile konuşurum o kadar hatırım vardır onda"
Bu adama kanım mı ısınıyordu yoksa sadece minnet duygusu muydu
Benim gibi kirli bir kadını ister miydi...?
- Yazar
