Sinan beni bir anda odaya aldı ve kapıyı hızlıca kapattı. Öyle fevri davranıyor ki bir sorun var gibi hissettiriyor. Oysa ben ona hiçbir şey belli etmemiştim. Hemen bana döndü.
"Bir şey var belli ki, sen annemlere karşı bu kadar susmazsın! Ne oluyor, biri seni tehdit etmiş olabilir mi? Eğer bir şey varsa sakın gizleme benden, işte o zaman asıl kıyamet kopar! Anlat hadi, niye böyle duruyorsun sen?"
Sanki normalde çok mutluymuşum da tek sıkıntısı annesiymiş gibi davranıyor. Kendimi tuttum, ne ona annesinin söylediklerini söyleyeceğim, ne de kötü bir söz edeceğim.
"Bir şey olduğu yoktur! Sadece bugün kendimi iyi hissetmiyorum, arada bir gelen duygusallıklar işte! Ayrıca ben bu konakta iş yaparım, bunu da sıkıntı etmem, o yüzden bunu başkalarından duyduğumu sanmamalısın. Başka soracağın bir
