Karanlık Tutkular(Türkçe) (Ücretsiz)

DİKKAT!Bu hikaye gerçeklere dayanmamakta,gerçekte olan tarihle hiçbir ilgisi yoktur,tamamen kurgusaldır. Günün birinde,1880 yılıydı,uzak diyarlarda yaşayan Anastasia ve ablası Gwen ile çok mutluydu.Daha ki,o vakit gelene kadar... Anastasia uyanmıştı güneş ışığı onun gözlerini kıstı sonra birden hizmetçi geldi. -Prenses Anastasia,rahatsız ediyor muyum? -Yok,etmiyorsun girebilirsin Deborah. -Sağolun efendim size kraliçenin bir müjdesi vardır. O sırada Anastasia şaşkın bir şekilde: -Ne müjdesi? -Kraliçenin yanına gidince konuşursunuz. Anastasia çok şaşkındı,normalde annesi ona müjde vermek için birini yollamazdı ya da yollasaydı bile hemen sabredemeyip,yanına gelirdi.Anastasia birden şüphelendi. Daha sonra Anastasia annesinin yanına gitti. -Hoşgeldin kızım. -Hoşbulduk anne. Daha sonra kraliçenin yanında ablanın da olduğunu fark ettin. (İçinden) Acaba ablamla bize ne söyleyecek normalde meraklanmam ama annem beni bugün ilk defa meraklandırdı. Annem ise "Önce kahvaltı yapın kızlar.Bir şeyler yiyin.Bu ne acele? dedi. Ben ise ablamla birbirimize bakıp onayladık.Yapacak bir şey yoktu. Kahvaltımızı yaparken annem bize sordu. -Ee,kızlar nasıl gidiyor? dedi.Kesin bir şey vardı.Normalde annem bizimle durduk yere oturup yemek yiyip,hatırımızı soracak bir kadın değildi.Bu beni daha da çok meraklandırdı.Ben ise şüphemizi belli etmeden -İyiyiz. Dedim ve anneme gülümsedim.Ama o nadiren gülümserdi.Kraliçe olduğundan dolayı böyle olduğunu düşünürdüm ki büyük ihtimalle öyleydi. Ablam Gwen de bir şeyi belli etmedi ve sustu. O sırada konuştum. -Anne,bize ne söyleyeceksin? Sonra ablan konuştu -Evet,anne harbiden,sen bizi böyle pat diye çağırmazdın. -Kızlar,size söyleyeceğim birşey var. Kız kardeşlerin ikisi sustu. -Evleniyorsunuz. İkiside aynı anda konuştu gür fakat endişeli bir ses tonuyla: -Ne?!?!?!