Ayça’nın söyledikleri içimde bir yerlerde yankılandı. Eskiden, gerçekten de bu dünya bana çok uzak ve korkutucu gelirdi. Silah taşıma düşüncesi bile aklımın ucundan geçmezdi. Ama artık o kadar şey yaşadım, o kadar zorluktan geçtim ki… Eskiden olduğum Deniz gitmişti, onun yerine Ateş’in yanında dimdik durabilen yeni bir Deniz vardı.
"Ayça," dedim, derin bir nefes alarak. "Bunları senin anlamanı beklemiyorum, çünkü sen bu işin içinde değilsin. Ama benim Ateş'le bir geleceğim olacaksa, onun hayatına tamamen ayak uydurmam gerekiyor. Silah taşımamın sebebi kendimi korumak, ne kadar acımasız olursa olsun bu dünyada buna ihtiyaç var."
Ayça kaşlarını çattı, hafifçe geriye doğru çekildi. “Deniz, ben sana sadece arkadaşça bir uyarı yapmak istiyorum. Seni anlıyorum, ama... bu yolda kendini kaybetme
