DENİZ'İN YANGIN'I (+18)

“Ne yapıyorsun burada?” “Seni almaya geldiğim belli değil mi?” “Seninle yeniden o bok çukuruna dönmeyi istediğimi kim söyledi?” “Birinin söylemesine gerek yok, seni satan anne babandan ya da o salak arkadaşlarından daha iyi tanıyorum seni.” “Haha, beni o kadar iyi tanıyorsan benden sakladığın onca şeyin ne olduğunu öğrendiğimde seninle tüm bağlarımı keseceğimi de bilirdin.” “Zaten biliyordum ama bana geri döneceğini de biliyorum.” “Kendi narsist dünyandan çıkıp etrafında olanları görürsen, benim sana geri dönmeyeceğimi de bilirsin.” “Sen öyle san!!” Kapıyı hızla çarpıp çıktığında kalbim yeniden normal ritmine dönüyordu. Ne yapacağımı bilemeyerek Ayça'yı aradım. “Ne oldu kuşum?” “Ne olacak, Ateş yine buradaydı.” “Nereden öğrenmiş adresini? Hala geri mi götürmeye çalışıyor seni?” “Evet, yine aynı tantana. İstemediğimi binlerce defa söyledim. Hala deli gibi aşık olsam da yaptıklarından sonra geri dönmemi beklemesine gerçekten inanamıyorum. Yarına uçak bileti alıp gidiyorum, kimse geri döndüremez artık. Cidden sıkıldım bu durumdan.” “Saçmalama, nereye gidiyorsun? Hem ne yapacaksın, nereye gideceksin? Elinde ne doğru düzgün birikim var ne de güvencen. İlk üniversiteyi bitir, ondan sonrası gelir. Zaten şurada birkaç sene daha dayandıktan sonra rahatsın.” “Ayarladım her şeyi, iki hafta önce Japonya'dan mail aldım, bursla ilgili oraya yerleşeceğim ve siktr olup gideceğim. Yoksa ya ben onu boğazlayacağım ya da o beni. Dayanamıyorum artık. Önceden kaçırdım bu fırsatı sırf onunla olmak için ama şimdi bir daha tepmem bu fırsatı.” “Yani ne diyebilirim ki? Sen öyle istiyorsan benim de arkadaş olarak sana destek vermekten başka bir şansım yok.” “Teşekkür ederim her şey için. Seninle irtibatı koparmak istemiyorum, hep yanımda olmanı istiyorum. Yanımdasın değil mi, ne olursa olsun?” “Tabii ki deli kız, iyi ve kötü günde, şu zamanlar çoğunlukla kötü günlerde ama olsun, hep iyi ol, bana yeter.” “Öptüm kuzu, çok seviyorum seni. Dikkat et, yarın indikten sonra ararım seni.” “Tamam canım, bende.” Bu ani karardan sonra kapatmaya hazır olan bavula son kez iç geçirerek baktım. Tüm hazırlıklarımın tamam olduğunu anladıktan sonra kendimi yatağa attım ve uykunun beni ele geçirmesi çok uzun sürmedi. Sabah Loki'nin tatlı miyavlarıyla uyandım. Uçağım gece yarısı olduğu için tamamen toparlanıp gitmem için yeterince vaktim vardı. Biraz kedimle vakit geçirdikten sonra kahvaltımı yapıp evden çıktım. Almam gereken birkaç kıyafet ve ıvır zıvır için alışveriş merkezine gitmem gerekiyordu. Arabayı çalıştırdıktan sonra siteden çıktım. Her zaman yaz insanıyım ama bu kadar sıcağa karşıyım. Biraz kendi kendime sıcaktan yakındıktan sonra alışveriş merkezine varmıştım. Araba parkettikten sonra mağazaları gezip ihtiyacım olanları aldım. Yeterli olduğunu hissettikten sonra eve geri döndüm. Kendime sandviç hazırladıktan sonra telefonda arabanın ve evin satışı için işlemleri başlattım. Ailemin bana son yararı olan arabayı ve evi de sattım. Gerçekleri öğrendikten sonra bir daha görüşmemiştim onlarla. Gerçi görüşsem bile kendimi tutamayıp bağırıp çağırmaktan başka bir şey de yapamazdım. Son kez evi gözden geçirdikten sonra Lokiyi hazırlayıp evden çıktım. Taksiyi aradıktan kırk dakika sonra havalimanındaydım. Her şeyi geride bırakmaya hazır mıydım? Evet, peki bundan pişmanlık duyar mıyım? Henüz bilmiyorum. Ama yapmam gereken şeyin farkındayım. Kendimi Ateş'ten uzaklaştırmam gerektiğinin farkındayım ve bunu yapıyorum. Yapmak zorundayım. Yoksa hayatımı yaktığı gibi beni de kendini yakması an meselesi. ..............................................................