İnsan önce kendi yaptığının sorumluluğunu almalıydı. Her şeyi yapmayı kendinde hak görürse işler o zaman tamamen değişirdi. Baran, ona tokat atan kızın işine köstek olmuştu ama bunu biraz da milletle uğraşmasın kendi ile çalışsın diyeydi. Hoşlanmıştı. Burcu ona farklı gelmişti. Diğer kızlar gibi içine düşmemiş aksine kim olduğuna bakmadan postasını koymuştu. Tamam, öperek ileri gitmişti ama yediği tokat o an için hesabı sorulması gereken bir şeymiş gibi durmuştu.
Zamanla ise haksızlığını anlamıştı elbette. Sadece işlerini engellemişti ki bir şekilde kendi ile çalışmaya ikna edebileceğini düşünmüştü. Ama kızdan duydukları ve kollarına yığılışı her şeyi değiştirmişti. Bir şeyler oluyordu. Ondan habersiz Bahrimil çarşısında dönen laflar büyük olaylara sebep olacak gibiydi.
Annesi “Oğlum
