Benim O
648 Kelimeler
Baran
Aslında Rojda'ya hiç birşey anlatmayacaktım ama resmen sınırlarımı zorlamıştı. Yani onu sevmesem bile evlilik sözü alınınca bana abi dememesi gerekiyordu.
Ama Rojda inadına abi derken kendimi tutamayıp dudaklarına kapandım. Toplasan 1 dakika bile öpmemiştim ama benim için dünyalara bedeldi.
Sevdiğim kadın benim olmalıydı. İster zorla yapacaktım ister güzelikle. Ha isterse 40 yıl koynuma girmesin ama sonunda kaçacak yeri olmadığı için yine benim kolarıma gelecekti.
Normalde böyle konularda zorlama yapmazdım ama Rojda'nın benden gitmemesi için gerekirse zorla yatağıma sokacaktım.
Aklında kurduğu o kuma gelir bende giderim dünyasından biran önce çıkmalıydı. Bi yerde Rojda'yı da anlıyordum. Bu güne kadar fazla samimi olmamıştım.
Nedeni ise bir gün Esma'la aralarında konuşurken duymuştum. Kardeşim Cihan'ı seviyordu eyer Esma Cihan'la evlenirse bende Rojda'yla evlenmek zorundaydım.
Ama Rojda hanım beni abisi gibi gördüğü için ona hep soğuk davrandım hoşgeldin den öte sohbetimiz yoktu. Belki zamanında bilseydi ona aşık olduğumu böyle davranmazdı ama yapamadım.
Rojda'yı öperken beni ittirmek içinde olsa omuzlarıma dokunması beni çok başka yere götürmüştü.
Ben bakir bir adamdım. Kendimi karıma saklamıştım. Bir çok arkadaşım başkalarıyla yatsada ben karım için temiz kalmayı seçtim. Rojda'm da benim gibi tertemizdi.
***
Evin önüne geldiğimizde Yusuf'ta ordaydı. Rojda'nın kolunu tutmasıyla nevrim döndü. Bide hanım efendi abi diyeceği yerde Yusuf demiyormu şeytan diyor kapan dudaklarına birdaha başkasının adını azını almasın ama işte ortam müsait değildi.
"Rojda sen içeri geç kızım!"
"Ama baba."
" Rojda içeri geç hem akşam için hazırlık yapılıyor git yardım et."
Allah'tan amcam çıktıda bir delilik yapmadan yetişti. Gerçi hala yapabilirdim.
"Ne oluyor burada Baran ne bu ses?"
"Amca senin bu yeğenin Rojda'nın koluna yapışıp evlenemezsin diyor!"
"O nasıl söz öyle Yusuf. Rojda'yla Baran bu gece sözlenecekler."
"Ama dayı Rojda istemiyor bes belli."
"Rojda istesede istemesede evlenecek söz verdik bir kere geri dönülmek olurmu Yusuf!"
"Dayı izin ver Rojda'yla ben evleneyim!"
"Hala evlenmek diyor!"
Sonunda sinirlerim tepe çıkmış olacak ki hala oğluna kafayı koydum. Yusuf'un Rojda'yı sevdiğini biliyordum. Ama artık Rojda'ya yaklaşmasına izin veremezdim.
Zaten aralarında ne abi kelimesi var ne bacım. Rojda benim damarıma basmak istercesine bu şerefsizle gereksiz münasebet kuruyordu.
"Sen kimsin de benim sözlümle evlenmek istersin Yusuff?"
"Asıl sen bacım dediğin kızla evlenecek kadar gurursuzmusun lan!"
"Yusuf kes sesini Rojda ve Baran kardeş değiller. Bu evlilik olacak beni sinirlendirme."
"Dayı olmaz ben Rojda'yı seviyorum izin vermem!"
"Lannnn sen benim sözlümü nasıl seversin lannn!"
Sonunda bende bütün ipler koptu. Direk kafa göz daldım. Amcam bile beni zapdedemiyordu. Etmesinde zaten o kimki benim sevdiğimi sevecek nerden bulmuş bu cesareti.
Ama buna bu yüzü veren Rojda'ydı. Biliyordu Yusuf'un kendisini sevdiğini ona rağmen araya sınır koymadı.
"Baran tamam yeter bırak!"
"Sen karışma amca bu kimki benim namusuma göz koyuyor!"
"Baran dedim yeter!"
Yusuf'un azı burnu kan içinde kalana kadar yumruklamaya devam ettim. Sonunda bırakıp kaltım bir kaç tanede tekme attım.
"Bana bak ırz düşmenı halamın oğlu demem sıkarım kafana. Rojda'da dan uzak duracaksın duydunmu beni?"
"Baran yeter bırak!"
Amacam beni zorla arabaya bindirdi. Burada biraz daha kalırsam kuzen katili olacağımı bildiğim için gaza bastım.
Yusuf
Ben Rojda'yı 15 yaşımdan beli seviyordum. Ona defalarca söyledim sevdiğimi ama o beni istemedi.
Şimdi ise dayımın oğluyla evlenecekti. Ben buna müsade edermiyim sanıyor acaba.
"Yusuf kalk git evine gözüme gözükme!"
Evlilik yetmiyormuş gibi birde dayım bana düşman kesildi. Aslında daha önce dayıma Rojda'yı istediğimi söyledim. Ama o olmaz diyip geçiştirdi.
"Neden dayı ha neden Rojda'yı bana değil Baran'a verdin?"
"Oğlum kalk evine git. Bu meseleye de karışma!"
"Karıştım bir kere dayı. Ben Rojda'yı kimseye yar etmem!"
"Lan şerefsiz yeğenim demem sıkarım kafana. Rojda artık sözlü. Bir daha adını azına alamayacaksın!"
"Olmaz dayı ben Rojda'yı bırakmam!"
"O zaman git babana sor neden Rojda'yı sana vermediğimi!"
Dayım ne saçmalıyordu. Rojda'yla babam ne alakası var. Babamda annemde Rojda'yı severlerdi. Ne olmuş olabilir ki?
"Her ne olursa olsun Rojda benim olacak dayı!"
"Bana bak Yusuf seni severim bilirsin ama bende ki değerini bitirme aslanım yoksa sen zararlı çıkarsın."
Dayım beni bırakıp içeri girdi. Bende arabayı konağa sürdüm bakalım babamın Rojda'yla ne deri vardı.
- Yazar
