Kabullenmek..
Geçmişte ne yaşanmış ise onu kabullenmeyip yoluna bakmayı öğrenemeyen, devamlı geçmişi düzeltmek için düz bir duvara tırmanan ve yaşanmışlıkların ardından devamlı bir günah keçisi aramanın verdiği başarısızlığın altında eziliyordu Meva . Hayatını kasti hedeflerin doğrutulsunda düşüncesizce sürdürmüş ve geldiği noktada korktuğu ve kaçtığı yalnızlığın kucağında kendini buluvermişti.
Burnuna dolan hastane kokusuyla derin bir nefes verdiği sıra da gözleri yorgunca etrafını taradı. Hastane koridorları ne tuhaf yerlerdi. İnsanoğlu bütün hayatını gözlerinin önünden geçiriyor yanlışlarını, doğrularını, pişmanlıklarını ve keşkelerini nokta atışıyla anında buluyordu. Peki düzeltmek için bir şey yapıyorlar mıydı? Meva bu soruyu kendisine de sordu ve koca bir boşlukla öylece kaldı. Ki
