¤¤¤¤ ALEV'DEN ¤¤¤¤¤
Aysu kapıyı çarpıp çıktığında nereye gittiği hakkında hiçbir fikrim yoktu. Sonuçta o Aysu'ydu. Sağı solu hiç belli olmazdı. Berra biraz sakinleşince yanından kalktım ve cama yaklaşıp dışarı baktım. Aysu koşuyordu.
‘Benim gibi diye geçirdim içimden. Sıkıntıya düştüğü zamanlarda koşuyordu. Tıpkı benim gibi.
Berra'nın daha sakin olduğundan emin olduktan sonra onu odamıza götürdüm ve yatağa yatırdım. Yorganı üzerine örtüp alnına ufak bir öpücük kondururken tek dileğim, bunu ona bir gün benim yerime kendi annesinin yapmasıydı. Kendi yatağıma giderken kolumdan tuttu.
Bir şey söylemesine gerek yoktu. Ne istediğini anlamıştım.
Onun yanına girdim ve üstümüzü örtüp onun saçlarını okşamaya başladım. Sabaha kadar, her anne dediğinde içim parçalansa da onu dinlemekten asla
