19
Tamer Hoca bir şeyler anlatıp beni serbest bıraktığında yumruklarımı arka arkaya kum torbasına geçirdim. İlk maçıma iki gün kalmıştı ve Ateş denen mahlukat beni yarı yolda bırakmıştı. Sinirliydim.
Kum torbasına karşı gücümü gereğinden fazla kullanıyordum. Şu an yaptığım tek şey kendimi yormaktı. Hızlı yumrukların ardından son bir yumruk daha attıktan sonra geri çekildim.
Ringin kenarlarına sırtımı yasladım ve yere çöktüm. Nefes nefese kalmıştım. Tamer Hoca kaşlarını hayretle kaldırmıştı.
Kapıdan içeri giren Can, beni görünce "Savaş mı çıktı? Bu ne hal?" diye saçma bir soru sordu.
Sanırım Can'ın antrenmanı bitmişti. Zaten benimki de bitmek üzereydi. Tamer Hocaya baktım.
"Bu sinirini ilk maçında kullanırsan
'acımasız' olarak anılacaksın. Bunu yapma. Kontrollü ol."
Şu an hiçbir
