* * * * * UMUT * * * * *
''Gözlerime inanamıyorum. Cüzzamlı ucube birine dokunuyor!'' Duyduğum kelimelerle Nehir ile gözlerimiz kesiştiğinde vücudumun öfkeyle kasıldığını fark ederek ellerimi Nehir'in omuzlarından çektim ve kafamı eğdim. Öfkenin içimde gürlediğini hissediyordum. Uzun zamandır öfkeyi ve nefreti bu kadar net bir şekilde hissetmemiştim. Bakışlarımı kaldırıp adının Şahin olduğunu öğrendiğim çocuğa baktım öfkeyle. Yumruklarımı sıktım ve bir adım geri çekildim aradığım mesafeyi ayarlamaya çalışarak.
Şahin'in gözlerinde gördüğüm korku öfkemi daha da körüklerken sağ bacağımı gerdim tekme atmak için. Şiddetten nefret ederdim ama şu an eğer bir yerlere –daha doğrusu Şahin'e- vurmazsam kendime zarar verecektim. Dişlerimi öfkeyle sıktım. Sonra arkamdaki Yeliz'le Nehir'in farklı ton
