Arda
Lanet uçağa bindiğimde her hücrem gitmemem gerektiği konusunda hem fikirdi. Buse’yi ve kızımı bırakıp onlardan kilometrelerce uzakta olmak istediğim en son şeydi. Kahretsin! Ben böyle bir adam değildim. Benim bir kalbim yoktu. Ama işte o sancı oradaydı. Onların eksikliğinin verdiği o acı bir bıçak gibi batıyordu.
Kurt ve Kuzu’ya bir kere daha küfrettim. İşleri bir kerede doğru düzgün çözseler olmazdı. Yine neyi ellerine yüzlerine bulaştırmışlardı merak ediyordum. O ikisi Çöplüğe geldiği andan itibaren tam bir baş belasıydı. Birbirlerini gördükleri andan itibaren ayrılmaz ikili olmuşlardı. Büyüdükçe de farklı görevlere çıkmayı reddetmişlerdi. Yine de yukarıdan ikisini de öldürmeme dair emir aldığımda bunu reddetmiştim. Onların işe yarar olduğunu kanıtlamak için bir şey yapmam gereki
