Kurt
Bilincim yerine geldiği an hissettiğim ağrı ile yüzümü buruşturdum. Lanet sırtım tutulmuştu. Kollarımda ve karnımda hissettiğim yanma son olanları hatırlamamı sağladı. Kesikler, bakan, Kuzu…
Kuzu, aklıma düştüğü an yattığım yerden doğruldum. Algımın açılması saniyeler sürdü. Bodrum katında değildim. Ellerimdeki kelepçe şıngırdadı. Etrafıma baktım. Odanın içinde bir tane klozet ile yattığım demir yatak vardı. Lanet olası bir hücreye kapatılmıştım. Karşımdaki demir parmaklıklara bakarken küfrettim. O orospu çocuğunun işi olmalıydı. Yüzünü dağıttığım piç beni hapse tıkmıştı.
İçimde tarifsiz bir öfke kabardı. Buradan Kuzu’ya yardımcı olamazdım. Kahretsin bulunmuş muydu? Hala kayıp mıydı? Onu bile bilmiyordum. Nefesim hızlanırken panik duygusu bedenimi ele geçirmeden gözlerimi kapatıp
