NİSAN
Annemin dalga geçeceğini Ayvaz’ın kızacağını bilmesem mutluluktan ağlardım. Bunu tarif etmemin pek yolu yoktu. Kalbime yar bildiğim adamın şimdi kalbimin sahibi olarak evimizde olması, benim için burada olması o kadar uçuk geliyordu ki rüya olmasından korkuyordum. Gözümden sakındığım yarimdi o. Adını zikretmeye korktuğum. Aylardır duygularımı ele vermekten imtina ettiğim. Kızlara beni gaza getirdikleri için teşekkür etmem gerekiyordu yoksa ben sittin sene uzaktan uzağa sevmeye devam ederdim.
İnsan birine bakarken eli ayağı belki heyecandan belki korkudan titrerdi de birine bakarken kalp titrer miydi? Benim titriyordu. Ona duyduğum hislerim kendimden büyüktü sanki, altında kalıyor gibiydim.
Annem ile Ayvaz’ın iyi anlaşabiliyor olmaları beni mutlu ediyordu. Annesinin düşüncelerine d
