BERKAN
Asuman ile hastaneden çıkıp eve geçmek için yola çıkmıştı. Pek konuşma taraftarı gibi değildi. Yola çıkalı beş dakika olmuştu ama hala ağzından bir kelime çıkmamıştı. Babasının son sözleri aklıma gelince sohbet açmak için “bu yemek işi olursa, baban beni beğenir mi sence?” diye sordum.
Bakışlarını yoldan ayırıp bana döndü. Yüzünde gülmeye benzer ama tam gülme gibi de değil tuhaf bir ifade oluştu.
“Beğenmezse üzülür müsün?” Adamın son sözleri yeniden zihnimde canlandı. Ne demişti o herif? Asuman’ın her seferinde yanlış adam düşündüğü gibi bir kelime homurdanmıştı. Beni Bekir ile aynı kefeye koymasına bir yandan, beğenmemesine ayrı bir yandan sinir olmuştum.
“Ne üzüleceğim lan! Kızı beğenmiş, babası beğenmese ne olur!”
“Di mi lan!” dedi bana atıfta bulunarak. Ardından yüzü yine d
