İşe gitmek için sabah erkenden kalktığım saatlerin geçmesini bekliyordum. Sabah çok erken uyanmıştım ve bu yüzden evdeki herkesin uyanmasını bekliyordum.
Annem zaten hem bizim için hem de evdeki misafirlerimiz için uzun zaman önce uyanmış kahvaltı hazırlamaya başlamıştı bile. Ben de odamdan çıkıp en azından canımın bu kadar sıkılmaması için annemin yanına gittim.
"Günaydın anne."
"Günaydın. İyi ki geldin. Şu tabağı şurdan verir misin?"
Annemin üst çekmecelerden işaret ettiği tabağı çıkarıp ona uzattım ve oturup aklımdaki birkaç soruyu sordum. Hepsinin cevabını bildiğinden adım gibi emindim.
"Anne Damla Teyze'nin durumu için babam seninle bir şeyler konuştu mu hiç? Ne yapmayı düşünüyor?"
Annem önce kapıya bakıp sonra bana baktı. Sanırım kimsenin onu duymasını istemiyordu.
"Baban
