28.Bölüm
İstanbul, Aralık 2012. "Oyuna geç kalıyoruz hadi!" El ele Beyoğlu sokaklarında koşarken yüzümden eksik olmayan gülümsememle tiyatroya varmıştık. Küçük bir sıra vardı. Durup nefes nefese birbirimize bakarken elimi okşayarak sıktı ardından kendi cebine eliyle beraber elimi de soktu. Merakla sıranın başına baktım. Ardından bileğimdeki saatime. "Saat dokuzda değil mi? Nasıl geçti zaman anlamadım?" "Seninle zaman da duruyor desene..." Muzipçe baktım. "Başka ne duruyor ki?" "Bilmem kalbim belki..." Diğer elimi göğsüne taşıdığında gerçekten de küt küt atıyordu yüreği. Çevreye çaktırmadan bakıp sırıttığımda kendimi geri çektim hafifçe, elimi de ondan kurtarırken hemen göğsüne sığındım. "Tamam fazla doz romantizmden ben taşikardi geçireceğim." Güldüğünü göğsünün sarsılmasından anladım, sessi
- Yazar
