Enver
olanlara inanamıyorum! Babamın olmesini algilayamiyor, olanlar konusunda mantıklı bir akla sahip olamıyordum.
Şu an beni ve aklımı, dinç tutmaya çalışan Selim de olmasa, ne yapardım bilmiyorum.
"Dostum! Hadi toparla kendini, morgun önünde kaldık. Şu an burda olmak bize bişey kazandırmaz, defin islerini ne yapacağız konuşalım. Eve gidelim bir dinleyelim, kafamızı toplayalim. Yarın gelip alalım Necip amcayı, sonrasına bakalım, olmaz mı?"
Kafamı kaldırdım ve bir müddet Selim in yüzüne baktım. Haklıydı aslında, biseyler yapmak için bizimde toparlanmaya ihtiyacımız vardı.
"Haklısın Selim! Gidelim, Ne yaparız konuşalım!"
Hastaneden ayrıldık. Yol boyu hiç bir şey konusmuyorduk. Ben olan biten konusunda kafamdaki ben ile dövüşüyordum. Selim çok sessizdi.
Eve vardığımız da, orası da se
