Handan
'Asla ağlamam! Yaşadığım bütün bu gelgitler, ağlamanın hiç bir yararı olmadığını öğretti bana... her zaman ayağa kalka bilmeli insan, her şeye rağmen yeniden başlaya bilmesini de öğretti hayat, ben de öyle yapmalıyım! Benim için Enver sayfası.sonsuza kadar kapandı. Bunu oda görecek!' iç sesimin bana verdiği telkin tam olarak buydu.
Aslında ben tüm bunların fragmanını yaşadım, ama nedense her seferinde yeniden yumruk yiyor gibi, kendime gelmekte zorlanıyorum.
Aklim gerçekten almıyor, duygularım ise yönünü şaşırmış kalbimin açısına odaklanmış durumda. Ben gerçekten ben olmaktan çıktım. Bu adamin yanından çok uzaklara gitsem keşke, göz yaşlarıma hakim olamıyorum.
"Handan hanım, üzülmeyin! Enver bey babasını kaybetti, o yüzden normal davranmasını beklemeyin. Kendine geldiğinde anlay
