Diyarbakır'a nihayet gelmiştik. Kafamın içinde olan tonlarca sese hem kulak vermeye,hem de susturmaya kararlıydım.
Sara'yı kaldığım odaya taşımıştım. Aile doktorumuz olan Kenan'ı aradım. Sağolasın hemen gelmişti ve Sara'nın durumuna bakmıştı.
Çok fazla bitkin düştüğünü öğrenmiştim bu süre zarfında kendini yormaması gerekiyordu ayrıca beslenmesine dikkat etmesi lazımdı. Bu nasıl mümkün olacaktı diye düşündüm.
Düşmanını yanı başında tutmak önemliydi ama bu güçsüz olan düşman için çok zorlayıcıydı.
Bu kızla ne yapacaktım bilmiyordum. İçimde kabaran öfke ateşini dindirmekte çok zorlanıyordum ama bir yandan bu kıza, Sara'ya yapacak olduğum şeyler beni mahvediyordu.
Elbette intikam konusunda yemin etmiştim ve Atabay ailesinin ektiği son tohumdum ben.. Ama bir şeyler yanlıştı bunu hissediy
