Pınar’ın dudakları titredi.
“Nasıl kabul ettin bunu? Ferman’la evlenmeyi aklım almıyor!”
Mahi’nin sabrı taşmıştı.
“Benim de senin yüzsüzce karşıma geçmeni aklım almıyor!” dedi.
“Ne yapıyorsan yap, oğlun içinmiş, umurumda değil.
Ama küçük bir çocuğu oyunlarına alet etmeye kalkma.”
Pınar’ın yüzündeki maske yavaş yavaş düşüyordu.
“Ben sadece Cihan’ı düşünüyorum,” dedi. “Sen beş yıldır yoktun, bizim nasıl bir aile olduğumuzu bilemezsin!”
Mahi bir adım attı ileriye, sesi kararlıydı:
“Öncelikle,” dedi, “sizin bir aile olmadığınızı herkes biliyor.
Hiçbir zaman da olamayacaksınız. Çünkü aile, zengin bir konağa kapak atmakla kurulmaz.
Gerçi sen o kapıya kapak bile atamamışsın.”
Pınar’ın gözleri doldu.
Mahi devam etti, artık hiçbir şeyi tutmuyordu içinde:
“Herkes biliyor. Müstemilatta
