"Tamam gidiyorum.. Bak buraya Güven’in romanını bırakıyorum.. Belki okumak istersin.. Sonuçta kahramanı sensin.. Her seçim yeni bir başlangıçtır unutma Zeliha.. Karar senin iyi düşün.."
Yüzüne dahi bakmadan içeri girip kapıyı kapattım.. Daha fazla dayanacak gücüm yoktu çünkü..
Her seçim yeni bir başlangıçtı madem.. Neden başkalarının seçtiği hayatı yaşamak zorunda bırakıldım hep? Neden ben seçmedim? Neden benim hayatımla ilgili tüm kararları başkaları verdi? Kapıyı kapatsam da içimdeki sesler susmak bilmiyordu.. Bir kez daha yıkılmak istemiyorum.. Gözlerimden yaşlar sorgusuz sualsiz akmaya başladı.. Ben böyle bir sonu beklemiyordum.. Tamam Güven ile bir gelecek planı kurmadım hiç.. Ama böyle de olsun istemezdim... Derken bile içimden susturamadığım sesler vardı..
"Yalan konuşma Zeliş..
