"Yeni Hanımağa" Bir yerde okumuştu Hevdem; kendi içinde huzuru bulamayan insanlar, hep başka insanların huzurlarını bozar. Bu epey doğru bir sözdü malesef. Hayatı boyunca hep pozitif, güler yüzlü ve asla ön yargılı davranmazdı kimseye. Ancak hayatın cilvesimidir bilinmez hepte haketmeyen insanları çıkarırdı karşısına. Bir diğer elbise reyonuna geçerken dikkatle inceliyordu elbiseleri. Gece ablası, Mardin'e son kez gelmeden önce her şey yerinde ilerliyormuş aslında onu farketmişti yani iki yüzlülükleriyle iyi idare ediyordu etrafındaki insanlar. Sanki şimdiye kadar yaşadığı her şeyin cezasını herkese kesmeye yeminli gibi onun hayatına parmağının ucuyla dokunanı bile yakmış düzenini alt-üst etmişti Gece. Sevilesi kadındı evelAllah. Babaannesi konakta, ablası hanımağalığı bırakıp gittiği

