Sınıfta oturmuş boş boş pencereden dışarıya bakınırken yanıma birinin oturduğunu hissettim. Dönüp baktığımda ise bunun Bahadır olduğunu gördüm.
"Naber?" dedi.
"İyi sen?"
"Benden de iyi."
"Nereye dalmışsın öyle?"
"Hiç dışarıyı izliyordum."
"Gelsene dışarıya çıkalım."
"Ne alaka?" dedim. İki cevap verdim diye bu kadar ileri gitmesine gerek yoktu. İki senedir sınıf arkadaşı olmamıza rağmen bu kadar konuşmamıştık.
Çünkü neden konuşalım ki?
"Hiç öylesine hiç çıkmıyorsun. Sınıfta kimseyle de konuşmuyorsun."
"Yalandan samimiyet istemiyorum. Hepsi egosunu tatmin etmek için yan yana geliyor."
Gercekten de öyleydi. Kaç kere birbirlerinin arkasından kötü kötü konuşup yan yana gelince birbirlerine kardeşim dediklerini duymuştum.
Böyle arkadaşlarım olacağına hiç olmasın daha iyiydi.
Baha
