Okula girince bana dönen bir kaç göze bakıp, önce arabaya sonra da bana baktıklarını fark ettim. Devlet okuluna Porche ile giriş yapmıştım, tabi ki de arabaya bakacaklardı doğal olarak.
"Ulan Yağmur!" diye söylenerek okulun içine doğru yol aldım.
"Naber Yaz?" Kıza bakıp bir kaç saniye adını düşündükten sonra bilmediğime karar vererek "Iyi, Sağol." dedim.
"Şey. Ahmet ve sen..." Derdi anlaşılmıştı hanımefendinin. Dedikodu kokusu almıştı tabii.
"Benim hayatım kimseyi alakadar etmez." Kızın yanından sinirle uzaklaşırken, arkamdan neler düşündüğünü az çok tahmin edebiliyordum. Arkadaşım yoktu ve sırf böyle insanlar yüzünden olmasını da istemiyordum. Lisedeki arkadaşlarımdan sonra 'Arkadaş' kelimesinden bile nefret edecek hale gelmiştim zaten.
"Yaz!"
Ahmet'in sesini duyunca arkamı dönme
