Gözlerimi açınca hastane odası ve ağzımdaki oksijen maskesi ile karşılaştım. En son kapıyı kırmıştı o öküz değil mi?
"Yaz nefes al." deyince daha da çok ağlamaya başlamıştım. Lisedeyken bana en son söylediği şeydi o. "Nefes al Yaz."
O öyle deyince daha da nefessiz kalmak istedim. Sanki o günkü çimento tozları tekrar dolmuştu boğazıma, aynı acıyı hissettim soluk borumda o an. Yine Yağmur yüzünden yaşanan bir kriz ve yine aynı sahne, aynı son... Bizim için olabilecek ten gerçek son...
"Ah, uyandın demek." Hemşireye bakarak yaptığı işlemleri izledim. Kalp atışlarımı ölçüyordu sanırım.
Bir kaç dakika sonra gelen doktor ağzımdaki maskeyi çıkartarak "Iyi misin?" diye sordu. Sahi, iyi miydim?
O sırada içeriye giren Yağmur'a aldırmadan doktora döndüm.
"Gayet rahat nefes alıyorum. Ne zaman
