1 Ay Sonra
Hiç haberimiz olmadan kaybettiğimiz bebeğimiz bizim hayatımızı sarsmıştı özellikle de baranı. Dağ evinde birlikte 2 gün kaldıktan sonra eve dönmüştük. Ailelerimiz ile de bu konuyu konuşmuş ve bir daha açılmamak üzere kapatmıştık.
Şimdi ise valiz hazırlıyordum. Baranla birlikte ıstanbul gidecektik. Birlikte biraz buralardan uzaklaşıp kafa dinleyecek birbirimize vakit ayıracaktık. Kendim için hazırladığım valizi kapatıp baran için hazırlamaya başladım. Odanın kapısının açılmıştı. "Baran"
"Benim yavrum." Giyinme odasına gelmişti.
"Bitirdin mi?"
"Benim ki bitti şimdi seninkini yapıyorum
"Hım"
"Ya baran çekil işimi yapamıyorum."
Baran arkadan belime sarılmıştı. Ben nereye gitsem o da arkamdan geliyordu.
"Yaparsın yavrum hem gel şöyle"
Kendisi pufa oturunca beni de kucağın
