Karmaşalar sesler. İsmimin söylenmesi… Abime bir şey mi oldu yoksa diyordum içimden. Sert bir zemine yatırıldım. Ağzıma bir şey takıldı. İlk başta nefes alamıyordum doğru düzgün. Sonra nefes almam düzeldi. Derin bir uykuya daldım. Rahatladım. Gevşedim sanki.
…
Ağzımdaki havayı çıkardım hafif doğrulup. Annem koltukta yatıyordu. Diğer tarafta da Polat yatıyordu. Ne güzel uyuyor bu çocuk böyle ya. Annemde iki büklüm. Kapı açılınca Babamı gördüm. “İyi misin?” dedi
“İyiyim abimler nasıl”
“İyi korkma” başımı eğdim.
“Annem yoruldu onu götürsene baba dinlensin” dediğimde bana baktı.
“Evet bu yaşta o taklayı nasıl attı o şerefizin üstünden hala şaşkınım.” Güldüm bu dediğine.
“O Destan Karahanlı”
“Kızıldeniz” diye düzeltti. “Sende Kızıldenizsin, Demir olmayı felan düşünme” bu duruma Po
