Abimler öyle bir kalktı ki “Durun lan” dedi Emirhan “Şimdi farklı dedim ya çocukça bir şeydi”
“Ha iyi o zaman” diye geri oturdular. Ben tabi şaşırmıştım. Yani ilk başta beni mi seviyordu. Niye bir garip oldum şimdi. Neydi bu durum niye Polat’ı düşünürken Emirhan bir anda beliriyordu. İki kişi olmaz bir kalpte. Tunahan abim iki parmağını gözüne getirdi sonra Emirhan’a dönerdi parmaklarını bu gözüm üzerinde anlamı taşıyordu galiba.
Aklım Polat da kalmıştı. Acaba nasıldır şimdi. Telefonu elimde çevirip duruyordum. Niye bu kadar çok merak ediyordum peki. “Telefonu çevirip durma” diye bağırınca Egehan abim sıçradım yerimden.
“Yavaş lan” dedi Tunahan abimde.
“Pardon gözüm takılıyor da” ses tonu gene aynıydı ama.
Koltuk değneklerimi uzatıp kalktım ayağa yukarıya odama çıkmaya başladım. Yat
