Eli düşünce gözlerimden “BABA” diye bağırdım. Abimler Babam koşarak geldiler. “Siz ne yapıyordunuz” diye bağırdı babam sanırım babamda Polat’ın kim olduğunu biliyordu. “Baba yardım et” dedim Egehan abim beni kaldırdı Babam Polatı hastaneye yetiştirdi. Yalvarıp hastaneye bende gittim.
Ameliyathane’nin önünde beklemeye başladık. O kızda geldi. Başladı ağlamaya ben donup kalmıştım niye yapmıştı ki böyle bir şeyi. Telefonu elimdeydi. Acaba şifresi neydi telefonu düz tutup parmak izlerini takip ettim. Bir kaç kombinasyonu denedim açılmadı sonunda 63754 sayısına bastım. Tuş açıldı. Ekranda benim resmimi beklemiyordum tabi. Sakladım telefonu. Gidip başka bir yerde bakmaya başladım. Habersiz çekilen fotolarım vardı. Hatta bir fotoda gülüyordum. Altında da “bir gülüyorsun sen bir gülüyorsun,
