LARA
Evrakları yerden toparlamaya çalışıyor bir yandan önüme gelen saçlarımı başımla geriye doğru savurdum. Gölge gibi gözlerime beliren yanılıyorum umudu ile başımı hafifçe çekinerek yavaşça kaldırdım. İşe başladığım ilk günden bugüne karşılaşmadığım patronumla göz göze gelişim.
“ siktirr “
Şaşkınlıktan dudaklarımdan firar eden kelime karşılık tek kaşı havalanmış bakışı. Gözlerini benden çekmedi bense bu kadarın tesadüf olmasından yakınır hale geldim. Evrenin bana kurduğu oyunlarından biri olduğu düşüncesine kapılmadan edinemedim. İlk karşılaşmamızda istemeden kollarına düştüm sonra da gece peşimdeki adamlardan kaçayım derken bilmeden saklanmak için evine sızdım. Sabahına karşımda oturan adam meğer patronum Alp Karahan şaşkınlıktan olduğum yere çivi çakılmış kıpırdayamıyorum.
“ şimdi
