Zaman günlerdir durmuş gibiydi Dilda için. Geçmiyordu. İçindeki sızı kolay değildi elbet. Daha kucağına bile alamadan dört gözle beklediğin evladını toprağa koymak.
Tüm aile perişan haldeydi. Herkes konağa gelecek olan bebeği beklerken yaşanan olay herkesi perişan etmişti.
Behram da farklı değildi Dilda’dan ama elinden bir şey gelmiyordu. Karısının perişan hali içini acıtıyordu genç adamın.
Ama artık toparlanması gerekiyordu çünkü Cihan vardı. Annesini böyle gördükçe çok üzülüyordu küçük çocuk.
O sabah uyandığında cam kenarında durmuş dışarıyı izleyen karısını fark etti Behram. Usulca doğruldu yataktan. Belli ki yine uyumamıştı Dilda.
“Güzelim.” diye seslendi ama onu duymuyordu karısı. Bedeni buradaydı ama ruhu çok uzaklardaydı.
Yataktan çıkıp karısına yaklaştı Behram. Usulca doladı
