“Asiyem bu kravatı takmak zorunda mıyım? Ben devlet büyükleriyle görüşürken bile takmadım bu mereti.” Reis aynada onun tabiriyle tasma gibi olan kravatı takmaya çalışıyordu. Ama bir türlü becerememiş iyice sinir olmuştu. Asiye yanına gelerek adamı kendisine çevirdi. Bakışları birbirini bulduğunda Reis dışarıya titrek bir nefes verdi. Kadının elleri okşarcasına kravatı bulduğunda ikisinin de kalp atışları hızlanmıştı.
“Reisim. Bugün özel bir gün diye demiştim sadece. Takmak zorunda değildin ki.”
“Sen hala anlamadın mı gönül yangınım? Senin ağzından çıkan her kelime benim için emirdir.” Asiye’nin eli adamın hafif sakallı yanağına gelip orada kaldı.
“Canım. Buna bir son vermelisin. Ben mutluyum. Beni sevmen, çocuklarımı sevmen bana yetiyor. Ama sen sürekli diken üzerinde gibi benim ağz
