Gece, uyanır uyanmaz gözlerini açtığı bu yabancı yerde, karşısında oturan Demirkan’ı görünce bir an için korkudan nefesi kesilmişti. Gözleri dolmuş, dudakları titriyordu. Kaçırıldığını ve bu adamın eline düştüğünü bir kez daha anladığında, içinde bir çaresizlik dalgası kabardı. Demirkan ise sanki hiçbir şey olmamış gibi rahat bir şekilde temizlediği koltuğa oturmuş, bacak bacak üstüne atmıştı. Yüzünde sinsice bir sırıtış vardı.
“Beni tercih ettiğin erkekten memnun musun, Gece?” diye sordu Demirkan, sesinde alaycı bir tonla. Gözleri Gece’nin üzerine dikilmişti, onu izlerken adeta zafer kazanmış birinin rahatlığı vardı. “Bak, sana ne demiştim? Hepsi bir bir çıkıyor. Mirkan’ın kim olduğunu senin gözlerinle görmeni bekledim hep.”
Gece, bu sözleri duyduğunda gözleri daha da doldu. Gözyaşların
