Gece, yatağın kenarında dizlerini kendine çekmiş, sessizce ağlıyordu. Gerdek gecesi onun için bir dönüm noktası değil, hayatındaki en büyük yıkım olmuştu. Yıllardır umutla beklediği adamın kendisine duyduğu nefret, yalnızca bedenini değil, ruhunu da yaralamıştı.
Odanın loş ışığında, gözleri yatağın üzerindeki kırışmış çarşaflara takıldı. Bu gece, onun için hiçbir şey ifade etmeyen bir zorunluluktu. Ama Mirkan’ın her sözü, her hareketi, ona yalnızca aşağılandığını ve bir araç gibi kullanıldığını hissettirmişti.
“Ben sana bunu yapmadım,” diye düşündü kendi kendine. “Seni sevmeye çalıştım, sana eş olmayı istedim. Ama sen beni bir düşman olarak gördün.”
Gözlerinden süzülen yaşları sildi, ama kalbindeki sızı geçmiyordu. Annesi yıllarca ona sabrı öğretmişti, ama bu gece sabır bir çözüm olmakt
