Mirkan hastane koridorunda bir ileri bir geri yürürken zihni karmaşa içindeydi. Gece’nin kendisine duyduğu öfkeyi her düşündüğünde göğsünde garip bir ağırlık hissediyor, bu ağırlık öfkeyle karışık bir suçluluk duygusuna dönüşüyordu.
“Ben bu hale nasıl geldim?” diye düşündü kendi kendine. Bir zamanlar her şeyi kontrol edebildiğini düşünürdü. Hislerini, öfkesini, hayatını… Ama Gece hayatına adım attığından beri her şey tersine dönmüştü. Onun varlığı, Mirkan’ın o sert kabuğunu çatlatıyor, içinde sakladığı duyguları açığa çıkarıyordu.
Gece’nin odasındaki meydan okuyucu bakışlarını hatırladıkça dişlerini sıktı. “Beni kıskanıyorsun,” demişti Gece. Bu sözler hâlâ zihninde yankılanıyordu. Gerçekten kıskanıyor muydu? Mirkan, bu sorunun cevabını kendisine itiraf etmekten bile korkuyordu.
“Benim d
