Başımı boynuna doğru gömdüğümde güldüğünü anlayabilmiştim. "Ama yapmayacağım." dedi. Kendi kendine konuşuyor, daha çok söz veriyor gibiydi.
"Baksana." dediğinde göğsüne yasladığım eli yumruk haline getirdim ve işaret ettiği yere baktım.
Ağacın dalları kırılan pencerenin içerisine sızmış, odanın içinde yeni bir hayat bulmuştu.
Kiraz Ağacının.
"Bu..." diye mırıldandığımda yanağını okşadı. "Demiştin ya," dedi mırıldanarak. "Kiraz Çiçekleri hem yaşamı hem ölümü simgeler diye." Usulca başımı salladım.
"Kiraz ağaçları isterlerse, ölü bir odanın içinde bile hayat bulabilir. Yeter ki istesin." Göz ucuyla dalları sarkmış ağaca baktı.
"Kiraz ağacı, yaşamak istiyor mu?" diye sorduğunda başımı salladım. "O zaman kiraz ağacı yaşayacak." dediğinde doğruldum ve dökülmüş yapraklarına baktım.
"Yine
