Gökalp Yılmaz
O iki herifi ilk gördüğümde, gözlerindeki bakışı tanımam bir saniyemi almadı. Tiksindirici, boğucu, karanlık… Tülin’in gözlerinde gördüğüm korkuysa… işte o an içimde bir şeyler koptu. Kalbimin içinden bir öfke dalgası kabardı, göğsüme kadar vurdu.
İlk refleksim, korumak oldu. O an ne ben subaydım, ne onlar serseri… O an sadece, tehlikeye atılmış bir kadını, hem de gözlerimin içine bu kadar masum bakan birini korumak isteyen bir adamdım.
Yumruk atmadım... ama içimden geçenleri biri bilseydi, o herifler bu geceyi sağ çıkamazdı. Evet, eşek sudan gelinceye kadar dövesim vardı. Ama Tülin’in arkamda nefes nefese titrediğini hissedince kendimi tuttum. Sadece uzaklaşmalarını izledim. Bu içime oturdu ama... onun gözlerinde gördüğüm minnet duygusu… yüreğimi bir nebze olsun rahatlatt
