Kenarda duran iplere sıkıca tutunarak yüzümdeki gülümsemeyi genişlettim. Kendimi ileriye doğru atarken önümde uzanan şelaleyi hayranlıkla izliyordum. Etrafının yeşilliklerle dolu olduğu şelale büyük bir gürültü ile akıyor ve sesi huzuru iliklerime kadar hissettiriyordu. Ayelissa'yı seviyordum ve buradan başka bir yerde yaşayabileceğimi asla düşünemiyordum. Benim evrenim ait olduğum yer burasıydı. Beyazın hakim olduğu bu gezegen iyiliğin sadece sembolü değil ta kendisiydi. En ufak bir siyahı bile içinde barındırmıyordu. Buradaki herkes ama herkes bembeyazdı. Bazen bu beyazlık göz kamaştırıcı gelebilirdi ama aslında huzurun ve güvenin benliğiydi. Burada yaşayan kimse içinde de siyah barındıramazdı. Barındırsa dahi bunu gizleyemezdi. Beyaz bir gezene düşen siyahlık anında kendini belli ederdi
