Bakışlarımı tedirginlikle kalabalıkta gezdirdiğimde Yağız ile göz göze geldim. Bakışları öfke doluydu. Bana böyle baktığı başka bir zaman dilimi hatırlamıyordum.
"Sen söylediklerimi unutma yeter. Diğerleri müdahale etmeye kalktığında biz devreye gireceğiz." Derman, Çağrı’ya son talimatları verirken bakışlarım Çağrı’ya döndü. Çağrı kafasıyla Derman’ı onaylayıp boynunu sağa sola esnetti. Her ne kadar inkar etse de o da gergindi.
Bunu dün ders sırasında anlamıştım. Üzerindeki sorumluluk ona ağır geliyordu. Sadece rahat gibi davranıyordu ama değildi. Biz daha fazla tedirgin olmayalım diye kendi tedirginliğini gizlemek zorunda kalıyordu.
Bedenini bana dönerek genişçe gülümsedi ve ellerini yanaklarıma yerleştirdi. "Çok dikkatli ol tamam mı?"
"Asıl sen dikkatli ol." Üzgün bir ifadeyle konuştu
