Nefes alamıyordum.
Bedenim Sibirya'nın ortasında çırılçıplak kalmışım gibi buz kesmişti ve ne bir tepki verebiliyor, ne de konuşabiliyordum.
Dinlediğimi anladı mı bilmiyorum ama beni bozguna uğratacak bir şey demedi.
"Bir şey mi oldu?" diye sordu. Sanırım o da ne zamandır burada olduğumu ve ne duyduğumu merak ediyordu.
"Şey, şarj aletimi getirmeyi unutmuşum, seninki benim telefonuma gider mi acaba?" diye sordum. Yalan değildi ve aklıma ilk bu gelmişti.
"Benimki IOS, Androide gitmez." dedi.
Gözlerimi bu kadar açmamam gerekiyordu, korktuğumu belli etmemem gerekiyordu, bildiğimi bilmemeliydi.
"Tamam, tamam, benim telefonum kapanacak. Seninkini kullanabilir miyim?" diye sordum.
Hiç bir şey duymadım.
Bilmiyorum.
"Tabii, al," diyerek telefonunu bana uzattı. Telefona ve yüzüne baktı
