Akşam olduğunda Alaz ve Zeliha konağa gelmişti. kapıda el ele tutuşup yeni hayatlarına kocaman bir adım attılar. salona kocaman bir sofra kurulmuş herkes masanın etrafında onları bekliyordu. Zarafet hanım alaz a öyle bir sarıldı ki yılların hasretiydi bu. sıra Zeliha ya gelince elini uzattı ve öpmesine müsaade etti. herkes selamlaştıktan sonra masaya oturdular. Alaz özlemle ailesini izliyor Zarafet hanım baş köşede torunlarına çocuklarına bakıyordu. belki de yıllardır bu anın hasretiyle yanıp tutuşuyordu. şimdi her şey tamamdı.
Zarafet hanımla devam edelim..
çok şükür torunlarımın hepsi soframda. çok uzun zaman bu anı bekledim. dosta düşmana karşı en kötü günümüz böyle olur inşallah.
"ee söyle bakalım Alaz ağa, torunuma adımı sen mi verdin?"
"hayır anne, yani bende çok istedim ama i
