***
Sabah gözüme vuran ışıkla uyandım. Yine gün doğmuştu. Yeni gün, yeni umutlar getirecek miydi bilmiyorum. Boran yine yatakta yoktu. Kalkıp üzerimi değiştirip aşağı indim. Herkes kahvaltı yapıyordu. Ben de oturdum. Babaanne, “Ruken, kahvaltını yap. Sana ev bakmaya gideceğiz,” dedi.
“Gerek yok efendim, Urfa’ya döneceğim,” dedim.
“Kızım, ne zamandan beri büyük sözü dinlenmez?” dedi.
“Estağfurullah babaanne, ben o konuda söylemedim,” dedim.
“Tamamdır o zaman, ev bakmaya gideceğiz,” dedi. Boran gülümseyerek babaannesine göz kırptı. Annesi de içten içe seviniyordu Ruken buradan gideceği için.
Birkaç bir şey atıştırıp yukarı çıktım hazırlanmak için. Üzerimi çıkarıp kısa bir duş aldım, bunalmıştım. Elbiselerimi almayı unuttuğum için havluyla banyodan çıkmak zorunda kaldım.
Odaya girdiğ
