***
Kahvaltı masasına doğru ilerledim. Herkes sessizce yemeklerini yiyordu. Asmin beni görünce hafifçe gülümsedi, ama Boran’ın yüzünde yine o soğuk ifade vardı. İçimden derin bir nefes aldım ve masaya oturdum.
“İyi sabahlar,” dedim, sesimdeki titremeyi gizlemeye çalışarak.
“İyi sabahlar,” diye mırıldandı Asmin. Boran ise sadece başını salladı.
Kahvaltı boyunca sessizlik hâkimdi. Herkes kendi düşüncelerine dalmış gibiydi.
Boran’ın bana olan bu tavrı ne zaman değişecekti?
İçimdeki bu belirsizlik ve üzüntüyle nasıl başa çıkacağımı bilmiyordum.
Kahvaltıdan sonra, Asmin’le birlikte mutfağa geçip bulaşıkları topladık.
Asmin, “Sabırlı ol,” dedi. “Boran zamanla her şeyi anlayacak.”
Başımı salladım ama içimdeki endişe dinmiyordu. Boran’ın kalbini kazanmak için daha ne yapmam gerektiğini
