***
Nikah kıyıldıktan sonra bize bir oda hazırlandı. Asmin, Ruken’i bizim için hazırlanan odaya götürdü. Babaannem,
“Haydi Boran, odana,” dedi.
Odaya gitmek istemiyordum; onu her gördüğümde Devran’ın ölümü aklıma geliyordu. Abisi olacak şerefsiz kardeşime kıymıştı.
Karahanlılar aşireti ve bizim Hancıoğlu aşireti yıllardır nedenini bilmediğim bir kan davası yüzünden küstü. Babamla kardeşim bu küslüğü bitirmek için Urfa’ya gitmişlerdi; barışı sağlayıp geleceklerdi.
Ama şerefsiz Hasan Karahanlı barışı kabullenmeyip kardeşim Devran’ı vurmuştu. Bize kan parası yerine törelerimiz gereği Ruken’i verdiler. Kabul etmiyordum. Israrla,
“Onlar benim kardeşimi öldürdü, ben bir de o şerefsizin kardeşini getirip kendime kadın mı yapacağım? Hayatta olmaz baba,” dedim.
Babam, “Mecbursun oğlum, y
